De Tango van de ziel van zangeres Marlous Lazal

‘De eenzaamheid is bij me ingetrokken,
Onaangekondigd en zonder geluid
heeft ze zo langzaam aan mijn hele huis betrokken
En nu vraag ik me af: Hoe krijg ik haar eruit?’

Dit zijn de eerste regels van de Tango van de ziel, waarvan ik ergens tussen 1997 en 2016 de tekst schreef. De eerste aantekeningen maakte ik nadat een heftige liefde was beëindigd en ik me ineens ontzettend alleen voelde. Het was in de tijd dat mijn hele leven een gepassioneerde tango wás.

Door Marlous Lazal

Marlous LazalIn die eenzame uren schreef ik de eerste coupletten van dit lied, dat vervolgens ergens in een map met teksten verdween die daarna jarenlang onder in de kast bleef liggen. Ik zong in die periode alleen Spaanstalig bestaand tango repertoire dus de Nederlandse teksten waren iets ‘voor later misschien’. Ik kan me het gevoel uit die tijd nog levendig voor de geest halen.

De eenzaamheid was een soort griezelige indringster geworden, iets of iemand waar ik bang van werd. Die ervoor zorgde dat mijn huis een unheimische plek was, waar ik dan ook vooral zo weinig mogelijk probeerde te zijn. Het was ‘zij eruit’ of ‘ik eruit’. En ik ging er vaak uit. Met vrienden naar de kroeg, of een voorstelling of concert zien. Ik was eigenlijk geen avond meer thuis.

Het verdriet sleet. Er kwam op een gegeven moment een nieuwe relatie en ik stortte me vol overgave in de muziek. Er waren veel concerten, spannende ontmoetingen en verre reizen en de eenzaamheid leek niet meer zo’n rol te spelen. Toch was ze nooit ver weg.

De muziek verdween een tijd uit mijn leven en ik koos vervolgens voor een individueel bestaan als journalist voor de radio. Lekker geconcentreerd werken in mijn eigen kantoor, zonder afleiding van bellende collega’s, maar ook zonder een gezellig gesprek bij de koffieautomaat.

Zo’n twee jaar geleden besloot ik die oude droom, om ooit een Nederlandstalige CD met eigen nummers op te nemen, vorm te gaan geven. Ik ontmoette de nestor van de Nederlandstalige liedtekst Rob Chrispijn, die al die prachtige nummers voor Herman van Veen schreef, en het mapje met half-affe liedjes kwam weer uit de kast. Hij was enthousiast over de opzet van de Tango van de ziel, maar er ontbrak nog ontwikkeling in het verhaal, vond hij.

In diezelfde periode las ik het gedicht van de Perzische dichter Rumi, De Herberg, met daarin de strofe:

De sombere gedachten, de schaamte, het venijn,
begroet ze lachend aan de deur
en nodig hen binnen.
Wees dankbaar voor wie er ook komt,
want ieder is gestuurd
als een gids uit het onbekende.

Dat trof me enorm. En ineens realiseerde ik me dat ik misschien ook die eenzaamheid welkom moest heten. Haar in het gezicht kijken en ontdekken wat ze me te zeggen had. Vandaar ook de tekst van het tweede refrein: Kom binnen, wees welkom, mijn onverwachte gast. Uiteindelijk gaat het erom dat je én met je eenzaamheid om kan gaan én dat je regelmatig mensen op zoekt om samen leuke dingen mee te doen.

De Tango van de ziel spelen we op 24 september in een tangosalon in Rotterdam, waar mensen ook op dit lied zullen dansen, sámen. Daar kijk ik naar uit!

Voor meer informatie over Marlous Lazal & De Mannen van de Tango: Marlouslazal.nl

Luister hier naar het lied: